دوستان: هر ۱۵ روز یک نامه از بارگاس یوسا خواهید خواند.
مقدمه
شوق نوشتن را بايد تظاهر نياز انسان به بازگويي نيات دروني و فراتر از آن ، گفتگويي دلخواه تفسير كرد ، آن گاه كه گوينده توانا باشد كه آنچه مي خواهد ، بگويد و خود پاسخ مخاطب را سامان دهد و آنچه را تمايل دارد ، بشنود .
با چنين نيازي است كه نويسنده عناصر و ابزارهاي ذهن خود را گرد مي آورد و شخصيت هايش را در زمان و مكان انتخابي خود به زندگي وا مي دارد و آنچه پيش روي خواننده مي نهد ، جهان داستاني اوست كه مختص اوست و به كلي با جهان ديگر نويسندگان متفاوت است . جهاني كه در حيطه تخيل نويسنده شكل گرفته و شمايل انديشة نويسنده را بر پيشاني دارد . ريموند كارور بر عناصر مورد نياز نويسنده ، استعداد يا ذوق و قريحه را هم مي افزايد تا دستيابي به اثري متعالي ممكن گردد . او بر آن است كه تلاش نويسنده براي خلق اثر ، بايد كه حاصلي متعالي را طلب كند ، تا بدان جا كه معتقد است اگر نمي توان اثري ناب و عالي آفريد ، بايد نويسندگي را كنار گذاشت و به راه هاي ساده تر و صادقانه تر براي امرار معاش روي آورد .
ادامه مطلب
)
